…ΓΙΑΤΙ ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΘΑ ΠΑΝΕ ΑΛΛΟΥ… ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! – ΑΝΤΙΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΛΑ.Ο.Σ., ΜΕ… ΕΝΤΕΚΑ (11) ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ!
«Αντιφασιστική» αντισυγκέντρωση «διαμαρτυρίας» κατά «της συμμετοχής της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση», πραγματοποίησαν αριστεριστές… Γιατί τώρα κι όχι τα προηγούμενα 11 χρόνια; Προς τι η καθυστέρηση; Τι άλλαξε τώρα; Τώρα ανακάλυψαν οι αριστεριστές ότι το τηλεκόμμα είναι «φασιστικό», «ακροδεξιό» κ.τ.λ.;
Ή μήπως, μετά την συμμετοχή στην συγκυβέρνηση της ντόπιας τρόικας και την μαζική φυγή και των τελευταίων πατριωτών που είχαν μείνει στο ΛάΟΣ, πήραν εργολαβία τα παρακρατικά κοπρόσκυλα της άκρας αριστεράς να «μαζέψουν» τις διαρροές του ΛάΟΣ, διαφημίζοντας την… ακροδεξιοσύνη του;
Συνεχίζεται το… βιολάκι των «διαμαρτυριών»: “ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ” και με την σφραγίδα της Καθημερινής
Συνεχίζεται το… βιολάκι των «διαμαρτυριών» διαφόρων αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών» για τη «συμμετοχή της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση»! Η μεγάλη πλάκα στην όλη ιστορία είναι ότι οι «διαμαρτυρίες» προέρχονται αποκλειστικά από τα ΜΜΕ που εδώ και πολλά χρόνια πρωταγωνιστούν στην υπερπροβολή του Καρατζαφέρη και τεσσάρων συγκεκριμένων βο(υ)λευτών του, που έχουν τη φήμη των… σκληρών (Βορίδης, Βελόπουλος, Πλεύρης, Γεωργιάδης). Κατά μια πολύ περίεργη σύμπτωση, οι υπόλοιποι βο(υ)λευτές του ΛάΟΣ, που δεν θεωρούνται… σκληροί, σπανίως έως ποτέ έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Γιατί άραγε;
Μάλιστα, για να μην ξεφτιλιστούν οι διάφοροι Πρετεντέρηδες, Παπαχελάδες κ.λπ. σεσημασμένοι διαφημιστές του Καρατζαφέρη και των… σκληρών, βάζουν κάποιους άλλους δημοσιογράφους, να το παίξουν τάχα… ανησυχούντες. Το… βιολάκι έπαιξε στην χτεσινή «Καθημερινή» (των Αλαφούζων, Παπαχελάδων κ.λπ.) κάποια δημοσιογράφος ονόματι Ξένια Κουναλάκη, Κουνελάκη, θα σας γελάσουμε, που έγραψε το παρακάτω άρθρο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Η νομιμοποίηση των σταγονιδίων» (να προσέχει η… ανησυχούσα δεσποινίς τα… σταγονίδια τώρα το χειμώνα, γιατί σέρνεται και… γρίπη):
«Στη δυτική Ευρώπη οποιαδήποτε υπόνοια ακροδεξιάς ρητορικής δρα σα σφυράκι νευρολόγου πάνω σε γόνατο ασθενούς. Κινητοποιεί τούς εν υπνώσει προοδευτικούς νευρώνες, που εκτινάσσονται αυτόματα, ερεθίζονται με το παραμικρό και διεκδικούν περιθωριοποίηση του φαινόμενου: «Οι αντισημίτες συγκυβερνούν την Ελλάδα». Αυτό έγραψε την επομένη του σχηματισμού της κυβέρνησης Παπαδήμου η εφημερίδα Bild, ένα από τα πλέον λαϊκίστικα ταμπλόιντ της Γερμανίας. O εκδότης της, Αξελ Σπρίνγκερ, ήταν παντρεμένος με Εβραία σε πρώτο γάμο και ίσως γι’ αυτό τον λόγο το ταμπλόιντ, που έχει διαδραματίσει κατάπτυστο ρόλο καθ όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής Ιστορίας της Γερμανίας, εξακολουθεί να διατηρεί ζωντανές ορισμένες ευαισθησίες. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές εξέδωσαν αγωνιώδη ανακοίνωση για τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στο νέο κυβερνητικό σχήμα. «Να πού οδηγεί η Ευρώπη όταν γυρίζει την πλάτη της στους λαούς», τόνισε στην ανακοίνωσή του το PS. Στην Ελλάδα, αντίθετα επικρατεί μια περίεργη ανεκτικότητα απέναντι στην ακροδεξιά. Άπειρη ενδεχομένως στον εντοπισμό της σχετικής ρητορικής πίσω από την ομοφοβία, τον αντισημιτισμό, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό, η ελληνική κοινωνία προβάλλει διάφορα σαθρά επιχειρήματα για τη νομιμοποίησή της: ότι οι δικοί μας ακροδεξιοί είναι καλύτεροι, πιο λάιτ, ότι είναι ελαφρώς γραφικοί και άρα ανώδυνοι, ότι ανένηψαν από παιδικά ολισθήματα, ότι περιορίζονται στα λόγια και όχι στις πράξεις. Nαζιστικοί χαιρετισμοί στο Κολλέγιο Αθηνών και επιδρομές με καδρόνια στη Νομική ήταν τα παιδικά λαθάκια του Μάκη Βορίδη. «Κόκκινη κάρτα στους λαθρομετανάστες-απέλαση τώρα», ήταν το πιο πρόσφατο σύνθημα του ξενοφοβικού σχηματισμού του στις δημοτικές εκλογές του 1998 και του 2002. Ο Αδωνις Γεωργιάδης ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του αρνητή του Ολοκαυτώματος Κώστα Πλεύρη, ενώ το εισιτήριο του Αστέριου Ροντούλη για τη δόξα ήταν ότι αποκάλεσε σύσσωμη την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «γομάρια». Οι αντιστάσεις του πολιτικού κόσμου σταδιακά αμβλύνονται με αποτέλεσμα ο λαϊκιστικός, εύπεπτος, συχνά ελκυστικός -για τη δοκιμαζόμενη κοινή γνώμη- λόγος της ακροδεξιάς να διαχέεται και να εμποτίζει ακόμη και τα mainstream κόμματα. Ισως μια από τις πιο θαρραλέες δηλώσεις προήλθε από τον πρώην υπουργό της Ν.Δ., Σωτήρη Χατζηγάκη, ο οποίος μίλησε για «ακροδεξιά σταγονίδια» στο εσωτερικό της Ν.Δ., διευκρινίζοντας ότι εννοεί ορισμένους συμβούλους του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ή μήπως συμπολίτευσης;) Αντώνη Σαμαρά. Και στο ΠΑΣΟΚ μόνο ο βουλευτής Ξάνθης, Τσετίν Μάντατζη δήλωσε ότι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου, εξαιτίας της συμμετοχής εκείνων «που εμποδίζουν και ναρκοθετούν τη σύνθεση της ελληνικής κοινωνίας».
(ΥΓ): Τηλεπρόεδρα και… σκληροί, τώρα κάνατε το λάθος και μπήκατε στο «κάδρο» της… τριμερούς μνημονιακής συγκυβέρνησης και θα υποστείτε τις συνέπειες (την οργή του λαού και των εθνικιστών ψηφοφόρων). Δεν σας ξεπλένουν ούτε οι ανησυχούντες των «νταβατζήδων», ούτε καν ο Νιαγάρας ποταμός. Θα φάτε καλά…
«Αντιφασιστική» αντισυγκέντρωση «διαμαρτυρίας» κατά «της συμμετοχής της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση», πραγματοποίησαν αριστεριστές… Γιατί τώρα κι όχι τα προηγούμενα 11 χρόνια; Προς τι η καθυστέρηση; Τι άλλαξε τώρα; Τώρα ανακάλυψαν οι αριστεριστές ότι το τηλεκόμμα είναι «φασιστικό», «ακροδεξιό» κ.τ.λ.;
Ή μήπως, μετά την συμμετοχή στην συγκυβέρνηση της ντόπιας τρόικας και την μαζική φυγή και των τελευταίων πατριωτών που είχαν μείνει στο ΛάΟΣ, πήραν εργολαβία τα παρακρατικά κοπρόσκυλα της άκρας αριστεράς να «μαζέψουν» τις διαρροές του ΛάΟΣ, διαφημίζοντας την… ακροδεξιοσύνη του;
Συνεχίζεται το… βιολάκι των «διαμαρτυριών»: “ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ” και με την σφραγίδα της Καθημερινής
Συνεχίζεται το… βιολάκι των «διαμαρτυριών» διαφόρων αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών» για τη «συμμετοχή της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση»! Η μεγάλη πλάκα στην όλη ιστορία είναι ότι οι «διαμαρτυρίες» προέρχονται αποκλειστικά από τα ΜΜΕ που εδώ και πολλά χρόνια πρωταγωνιστούν στην υπερπροβολή του Καρατζαφέρη και τεσσάρων συγκεκριμένων βο(υ)λευτών του, που έχουν τη φήμη των… σκληρών (Βορίδης, Βελόπουλος, Πλεύρης, Γεωργιάδης). Κατά μια πολύ περίεργη σύμπτωση, οι υπόλοιποι βο(υ)λευτές του ΛάΟΣ, που δεν θεωρούνται… σκληροί, σπανίως έως ποτέ έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Γιατί άραγε;
Μάλιστα, για να μην ξεφτιλιστούν οι διάφοροι Πρετεντέρηδες, Παπαχελάδες κ.λπ. σεσημασμένοι διαφημιστές του Καρατζαφέρη και των… σκληρών, βάζουν κάποιους άλλους δημοσιογράφους, να το παίξουν τάχα… ανησυχούντες. Το… βιολάκι έπαιξε στην χτεσινή «Καθημερινή» (των Αλαφούζων, Παπαχελάδων κ.λπ.) κάποια δημοσιογράφος ονόματι Ξένια Κουναλάκη, Κουνελάκη, θα σας γελάσουμε, που έγραψε το παρακάτω άρθρο με τον βαρύγδουπο τίτλο «Η νομιμοποίηση των σταγονιδίων» (να προσέχει η… ανησυχούσα δεσποινίς τα… σταγονίδια τώρα το χειμώνα, γιατί σέρνεται και… γρίπη):
«Στη δυτική Ευρώπη οποιαδήποτε υπόνοια ακροδεξιάς ρητορικής δρα σα σφυράκι νευρολόγου πάνω σε γόνατο ασθενούς. Κινητοποιεί τούς εν υπνώσει προοδευτικούς νευρώνες, που εκτινάσσονται αυτόματα, ερεθίζονται με το παραμικρό και διεκδικούν περιθωριοποίηση του φαινόμενου: «Οι αντισημίτες συγκυβερνούν την Ελλάδα». Αυτό έγραψε την επομένη του σχηματισμού της κυβέρνησης Παπαδήμου η εφημερίδα Bild, ένα από τα πλέον λαϊκίστικα ταμπλόιντ της Γερμανίας. O εκδότης της, Αξελ Σπρίνγκερ, ήταν παντρεμένος με Εβραία σε πρώτο γάμο και ίσως γι’ αυτό τον λόγο το ταμπλόιντ, που έχει διαδραματίσει κατάπτυστο ρόλο καθ όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής Ιστορίας της Γερμανίας, εξακολουθεί να διατηρεί ζωντανές ορισμένες ευαισθησίες. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές εξέδωσαν αγωνιώδη ανακοίνωση για τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στο νέο κυβερνητικό σχήμα. «Να πού οδηγεί η Ευρώπη όταν γυρίζει την πλάτη της στους λαούς», τόνισε στην ανακοίνωσή του το PS. Στην Ελλάδα, αντίθετα επικρατεί μια περίεργη ανεκτικότητα απέναντι στην ακροδεξιά. Άπειρη ενδεχομένως στον εντοπισμό της σχετικής ρητορικής πίσω από την ομοφοβία, τον αντισημιτισμό, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό, η ελληνική κοινωνία προβάλλει διάφορα σαθρά επιχειρήματα για τη νομιμοποίησή της: ότι οι δικοί μας ακροδεξιοί είναι καλύτεροι, πιο λάιτ, ότι είναι ελαφρώς γραφικοί και άρα ανώδυνοι, ότι ανένηψαν από παιδικά ολισθήματα, ότι περιορίζονται στα λόγια και όχι στις πράξεις. Nαζιστικοί χαιρετισμοί στο Κολλέγιο Αθηνών και επιδρομές με καδρόνια στη Νομική ήταν τα παιδικά λαθάκια του Μάκη Βορίδη. «Κόκκινη κάρτα στους λαθρομετανάστες-απέλαση τώρα», ήταν το πιο πρόσφατο σύνθημα του ξενοφοβικού σχηματισμού του στις δημοτικές εκλογές του 1998 και του 2002. Ο Αδωνις Γεωργιάδης ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του αρνητή του Ολοκαυτώματος Κώστα Πλεύρη, ενώ το εισιτήριο του Αστέριου Ροντούλη για τη δόξα ήταν ότι αποκάλεσε σύσσωμη την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «γομάρια». Οι αντιστάσεις του πολιτικού κόσμου σταδιακά αμβλύνονται με αποτέλεσμα ο λαϊκιστικός, εύπεπτος, συχνά ελκυστικός -για τη δοκιμαζόμενη κοινή γνώμη- λόγος της ακροδεξιάς να διαχέεται και να εμποτίζει ακόμη και τα mainstream κόμματα. Ισως μια από τις πιο θαρραλέες δηλώσεις προήλθε από τον πρώην υπουργό της Ν.Δ., Σωτήρη Χατζηγάκη, ο οποίος μίλησε για «ακροδεξιά σταγονίδια» στο εσωτερικό της Ν.Δ., διευκρινίζοντας ότι εννοεί ορισμένους συμβούλους του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ή μήπως συμπολίτευσης;) Αντώνη Σαμαρά. Και στο ΠΑΣΟΚ μόνο ο βουλευτής Ξάνθης, Τσετίν Μάντατζη δήλωσε ότι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου, εξαιτίας της συμμετοχής εκείνων «που εμποδίζουν και ναρκοθετούν τη σύνθεση της ελληνικής κοινωνίας».
(ΥΓ): Τηλεπρόεδρα και… σκληροί, τώρα κάνατε το λάθος και μπήκατε στο «κάδρο» της… τριμερούς μνημονιακής συγκυβέρνησης και θα υποστείτε τις συνέπειες (την οργή του λαού και των εθνικιστών ψηφοφόρων). Δεν σας ξεπλένουν ούτε οι ανησυχούντες των «νταβατζήδων», ούτε καν ο Νιαγάρας ποταμός. Θα φάτε καλά…